|
Mire pra, ja tek jam i lodhur disi i bezdisur nga fjalet e njerezve, hipokrizite e pafund qe shtohen dhe te mbulojne si dallge te pashmangshme. Me vjen per te qeshur, me vjen per te qare, me vjen t’ja ngul thiken dikujt ne balle . Ta caj ne dysh, te shikoj si ajri i ngrohte del nga mushkerite qe pelpeliten dhe shuhen sekonde pas sekonde. Jo te dashur njerez, nuk jam as vrases, e kam zemren shume te bute, por here pas here instiktet prehistorike te fshehura ne vrimat me te erreta te mendjes dalin ne drite dhe mundohen gjithsesi te shfaqen pak.
 |
Glocal 
RSS feed Comments
