Ndoshta një mëngjes duke ecur në ajrin e xhamtë…

Ndoshta një mëngjes duke ecur ne ajrin e xhamtë, të thatë, kundrohem,shoh mrekullinë që përmbushet asgjëja pas meje, boshllëku me ndjek me makthin e të dehurit të rrugës. Pastaj si në ekran do të mblidhen rrjedhshëm pemë, shtëpi, kodra, per të perditëshmin mashtrim do të jetë tepër vonë, do të kem ikur, heshtur, mes njerëzve që nuk kthehen, me sekretin tim.

Commenti (0) add comment